სტანდარტი 8 — ჯანმრთელობა და მიგრაცია

ზრუნვა ნამდვილად ადაპტირებულია პაციენტის მიგრაციისა და გადაადგილების გამოცდილებასთან — მათ შორის ტრავმის შესახებ ინფორმირებული პრაქტიკა და წვდომის სამართლებრივი სტატუსის ბარიერების შესახებ ინფორმირება — არ არის იდენტურად მიწოდებული მიუხედავად ამ ანამნეზისა, მიუხედავად იმისა, ვიზიტი ხდება სტაბილურ გარემოში თუ ბევრად უფრო ცვალებადი გარემოებების მეშვეობით ტელემედიცინა საშუალებას აძლევს იძულებით გადაადგილებულ პაციენტს დაუკავშირდეს.

იძულებით გადაადგილებულ და მიგრანტ პოპულაციებზე სპეციფიკური ტელემედიცინის წვდომის ბარიერები — შეზღუდული მოწყობილობაზე წვდომა, არასანდო კავშირი, დაბალი ციფრული წიგნიერება — ნამდვილად, აქტიურად განიხილება, არ ვარაუდობენ, რომ არ არსებობს მხოლოდ იმიტომ, რომ პაციენტმა მოახერხა დაკავშირება ამ კონკრეტული ვიზიტისთვის.

გაწვრთნილი თარჯიმნები ან კულტურული მედიატორები ჩართულია ენობრივად-შეუთანხმებელი დისტანციური კონსულტაციებისთვის — არასდროს არასრულწლოვანი ბავშვები.

ლტოლვილ და მიგრანტ პაციენტებს ჭეშმარიტად განიხილავენ, როგორც ტელემედიცინის ტექნოლოგიის გამოყენების ნამდვილ უფლებამოსილებას და კომპეტენციას – არ არის შექმნილი ან არ ესაუბრებიან როგორც პასიურ მიმღებებს, რომლებიც ვარაუდობენ, რომ ქმედუუნაროები არიან, ვარაუდი, რომელსაც რეალური კვლევა სპეციალურად აფრთხილებს, როგორც საკუთარ დოკუმენტურ ზიანს.

როცა ჭეშმარიტად მობილური ან გადაადგილებული პაციენტის ადგილმდებარეობა იცვლება, სერვისი აქტიურად უჭერს მხარს უწყვეტობას გადატანადი, პაციენტისთვის-ხელმისაწვდომი ჩანაწერით.

პერსონალი იყენებს მტკიცებულებებზე დაფუძნებულ გაიდლაინებს, რომლებიც სპეციფიკურია ლტოლვილთა და მიგრანტთა ჯანმრთელობისთვის, სადაც ისინი არსებობს, აცნობიერებს, თუ სად განსხვავდება ამ პოპულაციის ჯანმრთელობის საჭიროებები ზოგადი პოპულაციისგან, და განსაზღვრავს სად რჩება მტკიცებულებათა ხარვეზები – არ გამოიყენება ზოგადი ტელემედიცინის გაიდლაინები არაკრიტიკულად დოკუმენტირებული, განსხვავებული ჯანმრთელობის საჭიროებების მქონე მოსახლეობისთვის.

პერსონალი ინარჩუნებს აქტიურ ინფორმირებულობას საკუთარი კულტურის, რწმენისა და პოტენციური მიკერძოების შესახებ სტრუქტურირებული რეფლექსიური პრაქტიკის მეშვეობით და სერვისი აქტიურად უწყობს ხელს დამხმარე გარემოს ფსიქოლოგიურ მხარდაჭერაზე ჭეშმარიტი ხელმისაწვდომობით – არა ვარაუდი თვითშემეცნება ან ვარაუდი, რომ პერსონალი დამოუკიდებლად მართავს მოადგილე ტრავმის გამოვლენას.

სერვისი ჭეშმარიტად აღიარებს და მიმართავს კონკრეტულ, გაძლიერებულ ციფრულ კონფიდენციალურობას იძულებით გადაადგილებულ პოპულაციებს – მათ შორის რეალურ შესაძლებლობას, რომ ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ციფრული მონაცემები შეიძლება მოითხოვოს ან გააანალიზოს იმიგრაციის ან თავშესაფრის ორგანოებმა – არ განიხილავს ამ მოსახლეობის კონფიდენციალურობის საჭიროებებს, როგორც ზოგადი პაციენტის იდენტურს, სტანდარტული კონფიდენციალურობის პრაქტიკის შესაბამისად.

სამსახურს შეუძლია დაასახელოს იურიდიული სტატუსის რომელ კატეგორიებს ის რეალურად ემსახურება – თავშესაფრის მაძიებელს, აღიარებულ ლტოლვილს, მოქალაქეობის არმქონე პირს და სხვებს – და აჩვენებს, რომ არ იყენებს ერთიან, ერთიან ვარაუდს წვდომის უფლებების შესახებ ყველა მათგანზე.

მკურნალობა უზრუნველყოფილია და სრულად დოკუმენტირებულია ყველა პაციენტისთვის, მიუხედავად იმიგრაციისა ან იურიდიული სტატუსისა, მკურნალობის დიფერენციალური სტანდარტის, დოკუმენტაციის პრაქტიკის ან აღრიცხვის გარეშე, რომელიც გამოიყენება სტატუსის საფუძველზე — არ არის ნაკლები ან არაფორმალური სტანდარტი, რომელიც გამოიყენება პაციენტებისთვის დოკუმენტირებული სტატუსის გარეშე.