სტანდარტი 25 — ლტოლვილთა და მიგრანტთა ჯანმრთელობა

გაწვრთნილი თარჯიმნები ან კულტურული მედიატორები ჩართულია ენობრივად-შეუთანხმებელი კონსულტაციებისთვის — არასდროს არასრულწლოვანი ბავშვები, და ოჯახის წევრები მხოლოდ მაშინ, როცა ჭეშმარიტად არცერთი სხვა ვარიანტი არ არსებობს.

ზრუნვა ნამდვილად ადაპტირებულია პაციენტის მიგრაციისა და გადაადგილების გამოცდილებასთან — მათ შორის ტრავმის შესახებ ინფორმირებული პრაქტიკა, წვდომის სამართლებრივი სტატუსის ბარიერების შესახებ ინფორმირება და ზრუნვის უწყვეტობის მხარდაჭერა — არ არის იდენტურად მიწოდებული ამ ისტორიის მიუხედავად.

პაციენტებს ეძლევათ მხარდაჭერა, რომ ჭეშმარიტად გაიგონ როგორც საკუთარი ზრუნვა, ასევე თავად ჯანდაცვის სისტემაში ნავიგაცია – გაგებით, რომელიც აქტიურად არის დამოწმებული ისეთი მეთოდებით, როგორიცაა სწავლება, უბრალო ენით, არ არის მიღებული დუმილისგან, თავის დაქნევისგან ან სისტემის შესახებ ზოგადი კეთილგანწყობის ინფორმაციისგან.

დაწესებულება აქტიურად არის ჩართული იურიდიული, განათლების, დასაქმების, საცხოვრებელი და სხვა სოციალური მხარდაჭერის სერვისებში, რომლებიც დაკავშირებულია ლტოლვილთა და მიგრანტ პაციენტებთან და ახორციელებს ზრუნვის ეფექტურ გადაცემას, რომელიც მოიცავს მიგრაციასთან და დევნილობასთან დაკავშირებულ კონტექსტს – არ განიხილავს ჯანდაცვას, როგორც იზოლირებულ ამ ურთიერთდაკავშირებულ ფაქტორებს.

პერსონალი იყენებს მტკიცებულებებზე ინფორმირებულ გაიდლაინებს, რომლებიც სპეციფიკურია ლტოლვილთა და მიგრანტთა ჯანმრთელობისთვის, სადაც ისინი არსებობს, აცნობიერებენ სად რჩება მტკიცებულებათა ხარვეზები და შესაბამისად ადაპტირებენ პრაქტიკას – არაკრიტიკულად არ გამოიყენებენ ზოგადი მოსახლეობის გაიდლაინებს დოკუმენტირებული, განსხვავებული ჯანმრთელობის საჭიროებების მქონე მოსახლეობის მიმართ.

პერსონალი ინარჩუნებს აქტიურ ინფორმირებულობას საკუთარი კულტურის, რწმენისა და პოტენციური მიკერძოების შესახებ სტრუქტურირებული ამსახველი პრაქტიკის მეშვეობით და დაწესებულება აქტიურად უწყობს ხელს დამხმარე გარემოს ფსიქოლოგიურ მხარდაჭერაზე ჭეშმარიტი ხელმისაწვდომობით – არა ვარაუდი თვითშემეცნება ან ვარაუდი, რომ პერსონალი დამოუკიდებლად მართავს ტრავმის გამოვლენას.

დაწესებულებას შეუძლია დაასახელოს იურიდიული სტატუსის რომელ კატეგორიებს ის რეალურად ემსახურება – თავშესაფრის მაძიებელს, აღიარებულ ლტოლვილს, მოქალაქეობის არმქონე პირს, იძულებით გადაადგილებულ პირს და სხვებს – და აჩვენებს, რომ იგი არ იყენებს ერთიან, ერთგვაროვან ვარაუდს წვდომის უფლებების შესახებ ყველა მათგანზე.

მკურნალობა უზრუნველყოფილია და სრულად დოკუმენტირებულია ყველა პაციენტისთვის, მიუხედავად იმიგრაციისა ან იურიდიული სტატუსისა, მკურნალობის დიფერენციალური სტანდარტის, დოკუმენტაციის პრაქტიკის ან აღრიცხვის გარეშე, რომელიც გამოიყენება სტატუსის საფუძველზე — არ არის ნაკლები ან არაფორმალური სტანდარტი, რომელიც გამოიყენება პაციენტებისთვის დოკუმენტირებული სტატუსის გარეშე.

პაციენტებს ეძლევათ მხარდაჭერა, რომ ჰქონდეთ საკუთარი ჯანმრთელობის შესახებ ინფორმაცია და დოკუმენტაცია პორტატულ ფორმაში – ქაღალდზე ან ელექტრონულ ფორმაში, რომელიც ფუნქციონირებს საზღვრის გასწვრივ ან ჯანდაცვის სისტემებს შორის გადაადგილებისას, აღიარებს ლტოლვილთა და მიგრანტთა პოპულაციის ნამდვილ მობილობას.

შემდგომი დაკვირვების და გაწვევის სისტემებს აქვთ ნამდვილი ალტერნატიული გზა პაციენტებისთვის სტაბილური მისამართის ან ტელეფონის ნომრის გარეშე — საზოგადოებრივი ორგანიზაციის კონტაქტი, პირადად დაგეგმვა მომდევნო ვიზიტზე, ან სხვა რეალური მექანიზმი — არ არის სისტემა, რომელიც ჩუმად ვერ ხერხდება ნებისმიერი პაციენტისთვის, რომლის საკონტაქტო ინფორმაცია იცვლება ან არ არსებობს მოსალოდნელი ფორმით.