სტანდარტი 9 — ლტოლვილთა და მიგრანტთა ჯანმრთელობა

ზრუნვა ნამდვილად ადაპტირებულია პაციენტის მიგრაციისა და გადაადგილების გამოცდილებასთან — მათ შორის ტრავმის შესახებ ინფორმირებული პრაქტიკა, წვდომის სამართლებრივი სტატუსის ბარიერების შესახებ ინფორმირება და ზრუნვის უწყვეტობის მხარდაჭერა — არ არის იდენტურად მიწოდებული ამ ისტორიის მიუხედავად.

პაციენტებს ეძლევათ მხარდაჭერა, რომ ჭეშმარიტად გაიგონ როგორც საკუთარი ზრუნვა, ასევე თავად ჯანდაცვის სისტემაში ნავიგაცია – გაგებით, რომელიც აქტიურად არის დამოწმებული ისეთი მეთოდებით, როგორიცაა სწავლება, უბრალო ენით, არ არის მიღებული დუმილისგან, თავის დაქნევისგან ან სისტემის შესახებ ზოგადი კეთილგანწყობის ინფორმაციისგან.

გაწვრთნილი თარჯიმნები ან კულტურული მედიატორები ჩართულია ენობრივად-შეუთანხმებელი კონსულტაციებისთვის — არასდროს არასრულწლოვანი ბავშვები, და ოჯახის წევრები მხოლოდ მაშინ, როცა ჭეშმარიტად არცერთი სხვა ვარიანტი არ არსებობს და სიტუაცია არ არის მაღალი-რისკის.

დაწესებულება აქტიურად თანამშრომლობს სამართლებრივ, საგანმანათლებლო, დასაქმების, საცხოვრებელი და სხვა სოციალური მხარდაჭერის სერვისებთან, შესაბამისს ლტოლვილთა და მიგრანტთა პაციენტებისთვის, და ატარებს მოვლის ეფექტურ გადაცემას, რომელიც მოიცავს მიგრაციასა და გადაადგილებასთან-დაკავშირებულ კონტექსტს — არ ეპყრობა ჯანდაცვას, როგორც იზოლირებულს ამ ურთიერთდაკავშირებული ფაქტორებისგან.

დაწესებულებას აქვს რეალური, გასააქტიურებელი გეგმა მოქნილად რეაგირებისთვის მოთხოვნის უეცარ ზრდაზე მიგრაციის ან გადაადგილების მოვლენებიდან — შეფასების წერტილების გაფართოება, მკურნალობის განაწილება და კრიტიკულ საჭიროებებზე ფოკუსირება — არა ვარაუდი, რომ რუტინული შესაძლებლობა უბრალოდ შთანთქავს ნებისმიერ მოცულობის ზრდას.

პერსონალი იყენებს მტკიცებულებაზე-ინფორმირებულ სახელმძღვანელოებს, სპეციფიკურს ლტოლვილთა და მიგრანტთა ჯანმრთელობისთვის, სადაც ისინი არსებობს, ცნობენ, სად რჩება მტკიცებულების ხარვეზები, და შესაბამისად ადაპტირებენ პრაქტიკას — არ იყენებენ ზოგადი მოსახლეობის სახელმძღვანელოებს უკრიტიკოდ მოსახლეობაზე დოკუმენტირებული, განსხვავებული ჯანმრთელობის საჭიროებებით.

პერსონალი ინარჩუნებს აქტიურ ცნობადობას საკუთარ კულტურაზე, რწმენებსა და პოტენციურ მიკერძოებებზე სტრუქტურირებული რეფლექსური პრაქტიკის მეშვეობით, და დაწესებულება აქტიურად ხელს უწყობს მხარდამჭერ გუნდურ გარემოს ჭეშმარიტი წვდომით ფსიქოლოგიურ მხარდაჭერაზე — არა ივარაუდებული თვით-ცნობადობა ან ვარაუდი, რომ პერსონალი მართავს არაპირდაპირ ტრავმის ექსპოზიციას საკუთარ თავზე.

პაციენტებს ეძლევათ მხარდაჭერა, რომ ჰქონდეთ საკუთარი ჯანმრთელობის შესახებ ინფორმაცია და დოკუმენტაცია პორტატულ ფორმაში – ქაღალდზე ან ელექტრონულ ფორმაში, რომელიც ფუნქციონირებს საზღვრის გასწვრივ ან ჯანდაცვის სისტემებს შორის გადაადგილებისას, აღიარებს ლტოლვილთა და მიგრანტთა პოპულაციის ნამდვილ მობილობას.

დაწესებულება ცალსახად ასახელებს, რომელი მომსახურების მოდელით ოპერირებს — ფორმალური ბანაკი, არაფორმალური ურბანული დასახლება, მიღების ან ტრანზიტის ცენტრი, ან დამკვიდრებული ხელახალი-დასახლების კონტექსტი — და აჩვენებს, რომ მისი პრაქტიკები ჭეშმარიტად შესაფერისია ამ კონკრეტული კონტექსტისთვის, არა ზოგადი მიდგომა, გამოყენებული ერთგვაროვნად გარემოს მიუხედავად.

დაწესებულებას შეუძლია დაასახელოს, რომელ სამართლებრივი სტატუსის კატეგორიებს ემსახურება ფაქტობრივად — თავშესაფრის მაძიებელი, აღიარებული ლტოლვილი, მოქალაქეობის-არმქონე პირი, შიდა-გადაადგილებული პირი და სხვები — და აჩვენებს, რომ არ იყენებს ერთ, ერთგვაროვან ვარაუდს წვდომის უფლებებზე მათ ყველასთვის.